LIFESTYLE

Being back is the hardest part

Daar ben ik weer. Na vijf geweldige weken sta ik weer op Nederlandse bodem. Het valt me zwaar. Zwaarder dan ik ooit had kunnen bedenken. Zo zwaar dat ik er iedere seconde van de dag aan denk om gelijk maar terug te gaan. Welkom thuis“.

Here I am again. I am back in Holland after five amazing weeks. And it is hard for me. I am thinking about going back every second of the day. Welcome home“.

DSC02471.JPG

Ik heb me in deze 24 uur dat ik terug ben al meerdere malen afgevraagd wat ik hier in vredesnaam nog doe. Als ik om mee heen kijk zie ik goede wegen, elektriciteit dat altijd werkt, comfortabele zitplekken, een koelkast die altijd gevuld is. Allemaal dingen waar ik soms in Ghana echt wel naar verlangd heb. Dat geef ik toe. Maar wat heb ik daar aan als ik het niet kan delen met degene waarmee ik dat het allerliefst zou doen? Wat heb ik aan een snelle internet verbinding als Mister dat zelf niet heeft en ik dus heel blij zijn als de verbinding goed genoeg is om heel even Whatsapp te bellen?

Terug zijn is misschien nog wel moeilijker dan weggaan. Tijdens het afscheid nemen was hij er namelijk nog. En ik ook, daar in Ghana. Maar hier terug in Nederland is hij er niet. En ik ben er zelf maar half. Mijn lichaam is hier, mijn hart is in Ghana. Ik vind het allemaal maar moeilijk om hier te zijn. Ik vind het moeilijk om te bedenken hoe ik de komende maanden door ga komen, ook al heb ik echt wel wat leuke projecten die ik kan uitvoeren.

Niks is veranderd hier. Alle meubels staan op dezelfde plek. Het regent hier elke dag. We eten nog steeds het soort eten dat we altijd eten. Alles is hetzelfde gebleven. Alles en iedereen, behalve ik. Elke keer laat ik weer een stukje van mezelf in Ghana achter. Elke keer ervaar ik het moeilijk om terug in Nederland te aarden. Als uiteindelijk mijn hele ziel in Ghana is achtergebleven, heb ik deze ik genoeg reden om écht daar te blijven. Laat dat dan maar snel zijn!

Liefs, Jennifer

P.S.: Iedereen die me denkt te kunnen helpen met nieuwe doelen stellen hier in Nederland is meer dan welkom om op de koffie (of liever thee, koffie is vies) te komen. Zorg ik voor Tony’s Chocolonely.

In the last 24 hours I am back I asked myself more times what I am doing here. Being back here is more difficult then saying goodbye, because now I am at a place I maybe don’t want to be. Nothing changed here in Holland. But I did. Every time I leave a part of me in Ghana. And I am looking forward my whole soul is in Ghana, so that I have every reason to stay there forever. Can’t wait for that day.

Let me know if you are in for some coffee (or better tea, because I don’t like coffee) and I will bring the fair trade chocolate with cacao beans from Ghana. There is nothing better then that. Okay one thing…

 

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply
    Sabine
    2 maart 2016 at 17:46

    Ach meis wat lastig! Ik weet exact wat je voelt en moet toegeven dat ik dat nooit meer wil. De beste keuze ooit was om te verkassen naar de andere kant van de wereld. Liefde is iets raars, kan je behoorlijk ellendig doen voelen. Nu ik bij hem ben en we gewoon samen leven, ben ik weer gelukkig. Ik gun je het allerbeste en dat jullie tijd snel komt!

  • Reply
    Sanne
    15 maart 2016 at 22:03

    Heel mooi beschreven Jennifer!

  • Reply
    How is life? – Living the Ghanaian dream
    29 maart 2016 at 07:26

    […] Hetgeen ik schreef toen ik net terug in Nederland was, was natuurlijk alles behalve positief. Maar het was wel de waarheid. De week erna was ik juist superpositief en vol van energie, waarop het vorige week juist weer helemaal mis ging. En deze week kom ik denk weer op het niveau waar ik was toen ik vertrok. […]

  • Leave a Reply