LIFESTYLE

Road to Ghana #4: Vliegticket, eerste lesweek en visum aanvragen

Vorige week begon ik officieel met de minor Werken in ontwikkelingslanden. Tijdens deze minor leren we van alles over de achtergrond van ontwikkelingslanden, en bereiden we ons voor op de buitenlandse stage. Inmiddels is mijn stageplek goedgekeurd, heb ik mijn vliegticket geboekt en ga ik deze week mijn visum aanvragen. Meer informatie daarover en de vakken in mijn eerste lesweek lees je in deze post.

Last week I officially start the course Working in developmentcountries. In this course I will learn about developments countries and we will prepare for our internship in a development country. My internshipplace is approved, I booked my flight and this week I am going to apply for the visa. Keep reading if you want to know more about this.

Akwakwaa Ghana

Als je geen idee hebt wat een minor is of wat voor minor Werken in ontwikkelingslanden is, is het handig als je eerst de andere Road to Ghana artikelen leest: #1 #2 en #3

Het theoretische deel van de minor is dus van start gegaan. Op maandagochtend hebben we ontwikkelingsvraagstukken. Dat klinkt vast heel moeilijk, maar eigenlijk komt het erop neer dat we daar leren onder andere leren waarom ontwikkelingslanden zijn ontstaan en waarom we ze ontwikkelingslanden noemen. In de eerste les hebben we het gehad over BNP/hoofd (het inkomen per hoofd van de bevolking) en waar dat eigenlijk geen goede graadmeter is om een te meten of een land rijk of arm is. Heb je enig idee waarom niet? Het BNP/hoofd meet bijvoorbeeld de informele sector niet. Al het werk dat niet geregistreerd wordt (ook wel bekend als “zwart werken”) wordt niet meegenomen, en daardoor lijkt het dus alsof een persoon in land X niks verdient terwijl hij ongeregistreerd werkt. In Ghana zijn heel veel mensen die ongeregistreerd werken. Denk maar aan al die straatverkopers en jongens die dingen voor je willen dragen. Een andere, betere, graadmeter is het HDI (Human Development Index). Dit is een betere graadmeter omdat hij ten eerste de koopkracht meet (in Ghana kan ik voor één euro een rit met de trotro maken van drie kwartier, probeer dat maar in Nederland eens met de bus), en daarnaast houdt ie ook rekening met de levensverwachting (hoe hoger de levensverwachting hoe minder mensen er dus op jonge leeftijd sterven door ziekte omdat ze geen toegang hebben tot de gezondheidszorg), en deze graadmeter houdt ook rekening met analfabetisme en het aantal jaren dat iemand naar school gaat (dus de kwaliteit van en toegang tot het onderwijs). Dat zijn toch best interessante dingen om te weten.

Maandagmiddag kregen we meer informatie over de voorbereidingen voor de buitenlandse stage. Wat moeten we allemaal nog regelen? Welke telefoonnummers zijn belangrijk om altijd bij je te hebben? Wat voor opdrachten moeten we daar maken? Dat soort dingen. Daarna keken we een gedeelte van de film The only son, over een Tibetaanse jongen die naar Nederland gekomen om te studeren. Na een paar jaar keert hij terug naar zijn geboortedorp, en daar botst hij enorm met zijn ouders onder andere omdat zij niet begrijpt waarom hij niet terug in het dorp komt wonen om voor hen te zorgen.

De minor biedt taallessen aan in Engels en Spaans. Ik kom met Spaans natuurlijk niet heel ver in Ghana, dus op woensdagochtend heb ik Engelse les. Toen ik me voorbereidde op die les was ik nogal verbaasd (zacht uitgedrukt) dat het de bedoeling is dat we zakelijk en perfect Engels kunnen spreken en schrijven. Ik was van plan om er iets over te zeggen, maar de docente begon er zelf al over: “Natuurlijk hoef je geen perfect Engels te kunnen. In het land waarin je stage gaat lopen kunnen ze dat waarschijnlijk ook niet, en hebben ze een soort eigen Engelse taal ontwikkelt.” Stiekem was ik wel een beetje opgelucht toen ze dat zei. Ghanezen hebben bijvoorbeeld zo’n eigen Engelse taal. Ik ben er inmiddels aan gewend, maar in het begin kon ik ze amper verstaan omdat het eigenlijk gewoon anders klinkt dan het Engels dat ik gewend was. Nu is het niet echt een probleem meer, en betrap ik mezelf er soms op dat ik ook dingen zeg als “small, small” terwijl ik “a little bit” bedoel.

Schoolboard Ghana

Donderdag was de laatste dag van de minor (behalve voor de mensen die Spaanse les hebben). ’s Ochtends hadden we interculturele communicatie, een vaak waarvan ik dacht dat we heel veel rollenspellen zouden spelen maar volgens het rooster spelen we maar één keer. Wat we wel doen? Leren over hoe te communiceren met andere culturen (logisch). Aan het eind van deze module weet ik eindelijk hoe ik moet communiceren met Mister, werd een keer tijd. Nee grapje. Ik denk dat ook dit een interessant vak is (het wordt een beetje saai), maar deze eerste les heb ik alleen maar dingen gehoord die ik al op mijn eigen opleiding heb gehoord. De vijf culturele dimensies van Hofstede bijvoorbeeld. Voor de volgende les moeten we een korte presentatie voorbereiden over helden, symbolen en rituelen over je stageland (Ghana). Daarnaast moeten we voor elke week best veel literatuur lezen, en we moeten ook een keer onszelf voorstellen in de taal van stageland. Ik vraag me af of dat dan (in mijn geval) Twi moet zijn, of Engels. Als het Twi is moet ik namelijk nog wel even oefenen…

Donderdagmiddag hadden we weer een themamiddag (net als maandagmiddag), en deze keer kwam een oud-student die de minor een paar jaar geleden heeft gedaan vertellen over haar ervaring. Zij was Indonesië geweest. In mijn geval niet heel boeiend, maar wel leuk om te horen. Grappig detail: ze ontmoette tijdens die stage haar inmiddels vriend. Ja ja, een buitenlandse vriend. I’m not alone in this world.

Tot zo ver de samenvatting van mijn lesweek, waar je waarschijnlijk niet echt geïnteresseerd in bent. Ik ga je er dan ook niet elke week mee vervelen, maar het is toch handig dat je nu weet wat ik de hele week uitspook op die minor en wat mijn vakken inhouden. Het allerleukste is natuurlijk dat ik elke lesdag omringt bent door mensen die interesse hebben in ontwikkelingslanden en we bereiden ons allemaal voor op een redelijke tijd in het buitenland. Een paar voorbeelden van de landen waar mijn studiegenoten naar toe gaan: Peru, Oeganda, de Filipijnen en Egypte. Opvallend is trouwens wel dat bijna iedereen naar een sociaal project gaat. En met een sociaal project bedoel ik bijvoorbeeld een kinderopvang, naschoolse opvang, basisschool of project voor tienermoeders. Ik vind dat mijn stage bij Trashy Bags niet valt onder sociaal project, omdat ik geen kinderen hoef te vermaken met sport en cultuur maar meer een “Westerse stage” ga doen met marketing, promotie en social media.

Vliegtuig Ghana

Het vliegticket is dus ook geboekt! Donderdag 27 oktober om 13.40 uur ga ik de lucht in, na een overstap in Lissabon (slechts één uurtje) land ik ’s avonds rond half tien (lokale tijd) in Accra. Die donderdagochtend maak ik nog een tentamen (ontwikkelingsvraagstukken) en daarna race ik direct door naar Schiphol. Op 15 januari kom ik terug, en ik probeer in contact te komen met Schipholtickets om er achter te komen hoeveel het kost om mijn ticket om te boeken. Ik kan namelijk een week langer blijven dan in eerste instantie gezegd werd, helaas kwam ik daar drie dagen te laat achter en daar wil ik natuurlijk gebruik van maken. Helaas reageert Schipholtickets vooralsnog niet op mijn e-mails (terwijl ze toch echt beloven binnen 48 uur te antwoorden), dus moet ik het toch maar telefonisch proberen. Wordt vervolgd, en anders heb ik een week extra veel tijd om hier in Nederland foto’s uit te zoeken, verhalen te schrijven en filmpjes te kijken.

En dan het visum. Altijd een dingetje waar ik tegenop zie. Deze keer wist ik niet zo goed voor welk visum ik moest gaan. Werken op een toeristenvisum is eigenlijk niet toegestaan (ook niet stage of vrijwilligerswerk), maar voor een vrijwilligerswerkvisum heb ik een brief nodig van mijn organisatie in Nederland en ik heb geen organisatie in Nederland. Uiteindelijk heb ik toch maar een afspraak gemaakt voor het toeristenvisum, maar ik denk dat ik ‘m ga afzeggen en een nieuwe maak voor het vrijwilligerswerkvisum. Trashy Bags gaat namelijk een uitnodigingsbrief schrijven en daarin vermelden dat ik geen organisatie heb omdat ik eerder in Ghana ben geweest en alles zelf heb geregeld. Ik hoop van harte dat dat voldoende is, en dat ik die afspraak ook op dinsdag kan zetten. De ambassade is alleen op dinsdag, donderdag en vrijdag open voor visa aanvragen. Op donderdag en vrijdag kan ik standaard niet, en op dinsdag soms. Hoe eerder ik dat visum heb, hoe beter. Ik zal de meneer aan de andere kant van het loket in ieder geval vriendelijk groeten en vragen hoe het met hem gaat, dan sta ik al gelijk 5-0 voor. En deze keer kan ik dat heel goed gebruiken.

Zijn er dingen die jij wilt weten over de minorvakken of mijn stage in Ghana? Laat het me weten!

Liefs Jennifer

At first if you don’t know anything about the course I follow, you can read my other articles about the subject:  #1 #2 and #3

The theoretical part of my course has started last week. On Mondaymorning we had the subject development issues. It may sounds pretty hard, but it is about how development countries could appear and why we call them development countries. This we week we talked about BNP (I hope this is also the translation in English), so the income everyone in a country has. We also talked about HDI because sometimes only the income is not enough, and HDI is also about PPP (how much can I buy for one Euro in this country),health care and education in a country. So it is really interesting. Today we will talk about colonization.

In the afternoon we had a class about preparing for our foreign internship. What do we have to do before we go? Which telephonenumbers are important to always have with you? What kind of assignments will we have there? That kind of things. After that part we watched the movie The only son, about a Tibetan boy who moved to The Netherlands and came back to the village were he was born. Because he knows how life in Western countries can be, the communication with his parents is really bad and they have a lot of struggles.

This course also gives English and Spanish classes. Of course I cannot use Spanish in Ghana, so on Wednesdaymorning I have English class. In the beginning I didn’t understand why they want us to speak and write English perfectly, because most of the people in Ghana can’t so they will not notice when I can, but after this lesson I understand we only have this class to practice our English. Not to speak and write it perfect. In this class we will talk and listen and lot, and sometimes we do writing and reading. Every week we have to prepare a presentation which we will give in small groups. Subjects will be for example local language, food and what kind of things will you do in the country. At the end we have to make a big assignment, and after that we finish this class.

Thursday is my last day of the week in school. In the morning we had intercultural communication. I thought we would do a lot of rolegames, but we will only do that one time. In this class we will learn more about our own culture, and why other cultures are different and how you can deal with it. Every week a have a lot to read, and also home work. One time we have to introduce ourself in the language of your country. I am curious if this will be local language or just English. If it is local language, then I have to start practice soon.

Thursdayafternoon we had a theme day, which means that every week we have a different class. This time an old student of the course came to tell about her experience. She went to Indonesia, which is not very interested for me but it was nice to hear it. Funny fact: The girl met her Indonesian boyfriend during her internship. I am not alone in this world.

So that was my summary of my first week back in school. Not sure you were interested, so I will not bore you every week with this. But at least you now know what I do in my weekdays (except from working). The best part of the course is ofcourse that I spend my time with people who are also interested in development countries, and are going to a development country really soon. Some examples where other students are going to: Peru, Uganda, The Philippines and Egypt. One thing I noticed is that most of the students are going to a social project. With social project I mean for example childcare, after school care, primary school or project for teen moms. I think my internship at Trashy Bags is not a social project, because I will not entertain children with culture and sports but I will do a more “Western” internship with marketing, promotion and social media.

And I booked my flight! Thursday October 27 at 1.40pm is the moment. After a transfer in Lisbon (only one hour) I will reach Accra Thursday in the evening. In the morning I have to do an exam about development issues and right after that I will go to the airport. I will be back at January 15, and I am trying to get in contact with Schipholtickets (where I bought my ticket) because I want to change the return date in January 23. I am allowed to stay one week longer, but they told me after I booked the flight. Hopefully I can change it.

The next step is my visa. Something I don’t really like to do. And this time I don’t know what visa type I should choose. It is not allowed to work when you have a touristvisa (also not volunteer work or internship), but when you want a touristvisa you need a letter from the organisation where you are from (so mine is The Netherlands) but I don’t have an organisation here. I decided to make an appointment for the touristvisa, but now Trashy Bags will write a letter for me and they will write that I have been to Ghana before and that I don’t have an organsation because I organized every thing by myself. Hopefully it will help, and I hope I can move the appointment from Tuesday to another time the same day. The embassy is only open for visa on Tuesday, Thursday and Friday and Tuesday is the , only day I have time for this so I better get my visa soon. I will try my best and greet the man at the embassy friendly and ask how he is doing. It always helps when you need something from a Ghanaian.

Is there anything you want to know about my course or my internship in Ghana? Let me know!

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply
    Sabine
    12 september 2016 at 17:53

    Leuk om wat over je lessen te horen! Volgens mij heb ik dat ook allemaal gehad. Ergens in een ver verleden haha 😛 Hoop dat je je ticket kan omboeken!!! En ja dat visum, vrselijk stressvol vind ik dat altijd. Hoop voor je dat je m zonder zorgen krijgt. Dat Ghanese Engels vond ik ook altijd zo grappig 🙂 Veel succes met voorbereiden!

    • Reply
      Jennifer
      13 september 2016 at 16:09

      Ben voor m’n visum geweest, en het is gelukt. Het weer super vaag. Die man vroeg me eerst om een brief uit NL, die ik natuurlijk niet heb en toen was opeens de brief uit Ghana op verkeerd papier geprint (dat kan blijkbaar). Hij zou naar Trashy Bags bellen, en uit het niets moest ik betalen en kreeg ik dat papiertje mee wanneer ik m’n paspoort kan ophalen. Hij dacht zeker “Ja doei, ik ga helemaal niet bellen”. Stond binnen vijf minuten weer buiten. Nog nooit gehad!

      • Reply
        Sabine
        13 september 2016 at 16:18

        Hahaha wat grappig! Ook echt dat het op verkeerd papier geprint is 😛 Zou hier ook kunnen gebeuren zoiets onzinnigs 😛 Maar gelukkig dat je m hebt! Lekker snel gegaan 😀

        • Reply
          Jennifer
          13 september 2016 at 20:52

          Ja die meneer liet me een papier zien me het logo van de Rijksoverheid??? Geen idee wat ik daar mee had moeten doen, maar hij loste het probleem al voor me op 😉

    Leave a Reply