LIFESTYLE

Ja hallo, ik ben er nog!

English below

En wat goed dat jij er ook nog bent! Na maanden van afwezigheid vond ik het weer tijd om het schrijven op te pakken. In december schreef ik mijn laatste artikel, maar er sindsdien van alles gebeurt. Zo ben ik weer in Ghana geweest, ga ik stoppen met Dreams from Ghana en was de maand maart één grote waas voor me. Ik praat je weer helemaal bij. Ben je er klaar voor?

busua-ghana-1

Vlak na het eten bij World of Food was ik zo geïnspireerd geraakt dat ik besloot mijn zevende trip naar Ghana te boeken. Zo gaan die dingen soms. De rest van december en het begin van januari bestonden dus uit die reis voorbereiden. Al gaat het meeste nu wel automatisch, bijna te zeggen ‘met mijn ogen dicht’. Wel was ik de enige die voorpret had, want Mister was er niet van op de hoogte dat ik zou komen. Ja ja, ik was miss Roberta ten Brink herself. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: de verrassing was zeker geslaagd, maar de relatie heeft het niet gered. Anderhalve week voor ik terug naar Nederland moest keren, heb ik er een punt achtergezet. Die beslissing maakte ik natuurlijk niet van de ene op de andere dag, en ik ga ook niet verder uitweiden over het grote “waarom”. De afstand had er in ieder geval niks mee te maken, dan was ik er al veel langer mee gestopt. Dit betekent uiteraard niet dat ik nooit meer naar Ghana ga. Sorry (not so sorry) familie en vrienden, ooit schrijf ik deze blogposts vanuit Ghana.

Dan over naar het leuke nieuws, want dat was er natuurlijk genoeg. Dat kwam voornamelijk door mijn Instagram community. Als ik iets heb ervaren de weken in Ghana, is het wel hoe belangrijk social media in onze leven is. Mocht je me (nog) niet volgen op dat platform (doe het!): ik post daar om de zoveel dagen een foto met wat tekst, en als ik daar zin in heb post ik wat in “stories”. Uiteraard met als hoofdonderwerp Ghana en met als hoofddoel om mensen te informeren over Ghana, en wellicht enthousiast krijgen om zelf ook naar dit land te reizen. Wat ik niet had verwacht is dat (de meeste van mijn volgers zijn al Ghana-fans) als ik in Ghana zou zijn, mensen mij zouden herkennen. Stel je voor je loopt in Amsterdam, en iemand komt naar je toe en vraagt “Hey ben jij niet *instagram naam*?” Dan sta je de eerste keren wel even te kijken hoor!

En dat overkwam mij dus in Ghana, ongeveer overal. Het begon al op de eerste avond dat ik met wat vrienden uitging in Osu, en het ging door tot de laatste dag op het festival Asa Baako (waarover later meer). Misschien komt dit op je over dat ik probeer te zeggen dat ik oh zo populair en belangrijk ben, dat kan. Wat ik er eigenlijk mee zeg is dat ik het zo bijzonder vind dat er mensen zijn die me volgen via een online platform, en die zich zo ‘verbonden’ met mij voelen dat ze me gewoon aanspreken als ze me zien. En het allerleukste is dat ik er ook echt mensen door heb ontmoet die ik nog spreek, en in de toekomst ook vaker ga zien.

agona-swedru-ghana-1

Herinner je je die samenwerking met Paul van Real Peoples Company nog? Nee? Je leest het hier. Die samenwerking is een beetje uit de klauwen gelopen. Ik ben namelijk (nog een beetje onofficieel, want papierwerk en zo) miss RPC The Netherlands! Wat er eigenlijk op neer komt dat ik in Nederland bezig ben met verkoopkanalen en promotiekanalen vinden voor de Nederlandse markt. Maar dat klinkt minder mooi dan miss RPC. De tassen van RPC zijn dus binnenkort te koop in Nederland (en daarna de rest van Europa). RPC en Dreams from Ghana hebben dezelfde missie en visie, en daarom heb ik besloten om met Dreams from Ghana te stoppen. Dat is ook nog onofficieel, maar wel wat er gaat gebeuren.

Dan heb ik natuurlijk ook nog veel gereisd. Ik kreeg zelfs de vraag of ik misschien nu in een trotro woonde… Ik ben in Kumasi geweest voor afspraken (gratis tip: slaap bij TUMI hostel), vaak in Accra voor RPC en afspreken met vrienden (oh en salsa dansen bij Afrikiko). Daarnaast uiteraard heel veel op het strand, onder andere in Kokrobite, Gomoa Fetteh, Winneba en Busua. En als laatst veel in Agona Swedru om te chillen met mijn nieuwe Ghanese vrienden (en hun Duitse vrienden). Geen indrukwekkende watervallen, mooie olifanten of de jungle in deze keer, maar ‘rustig aan’ was het zeker niet.

cape-coast-ghana-1

Na vier dagen feest tijdens Asa Baako in Busua (Western Region), was het voor mij tijd om terug naar Nederland te vliegen. Niemand die me bij het vliegveld afzette was een beetje raar, maar ook die dingen gebeuren. Ik heb zoveel leuke en mooie andere mensen ontmoet, zoveel dingen gedaan, zoveel gereisd, zoveel gepraat, zoveel gelachen en zoveel gedanst. Het is allemaal een beetje anders gelopen dan verwacht, en ook de terugkomst in Nederland was niet echt als prettig te omschrijven. Maart was namelijk een waas omdat ik constant ziek was door een infectie. Na een week thuis ziek op de bank, moest ik de bank verruilen voor een ziekenhuisbed. Even bloedprikken en dezelfde avond nog naar huis werd een week aan een infuus en een hoop bloedonderzoeken. Op een paar vermoeide momenten na, kan ik nu (bijna een maand na mijn ontslag) wel zeggen dat ik weer op mijn oude niveau ben.

Dat waren mijn avonturen in een notendop. Nu ik me eindelijk weer goed vol wordt het nu tijd om RPC echt op de kaart te zetten, mijn studie te vervolgen en mijn blog weer op te pakken. Daarnaast heb ik uiteraard al geheime plannen om terug te keren, dus een geldboom zou niet ongewenst zijn. Ik hou je op de hoogte via mijn blog, Facebook en (vooral!) Instagram.

Liefs, Jennifer

English

Hello there! Good to have you back here. If this is the first time you are here don’t forget to visit my ‘about me‘ page. After some months of not writing I am back and even decided to try to write in English again. Please forgive me for my grammar faults… In this article I will update you about my life. I’ve have been to Ghana for the seventh round, I am going to stop my business Dreams from Ghana and March wasn’t really good for me. Curious? Let’s start!

In the middle of December I decided to book my seventh journey to Ghana. Those things can happen of course. So in December and January I prepared for my visit, even though most things are going automatically now. Even getting the visa at the embassy is not a problem anymore. I don’t know how, but lately it takes me only five minutes to get it while others have to wait for hours. I was the only one who had fun with preparations, because my boyfriend didn’t know I was coming. Yes yes, suprise journey. Always wanted to do that. I have to say the suprise was amazing, but unfortunately the relationship doesn’t excist anymore. We broke up 1,5 week before I had to go back to The Netherlands. Of course I didn’t just decide that in one night, I just don’t wanna say anything about it anymore. It has nothing to do with the distance, then I would have stop it way earlier (we were together for 4,5 years). So yeah, it doesn’t mean I will never visit again. And that still means one day I will move to Ghana. Sorry (not so sorry) friends and family.

Let’s go to the good news. I met so many lovely people this time. Mostly because of Instagram. Yes, Instagram. I have a growing account about Ghana (what else??), to inform people about Ghana and maybe even one day inspire to visit there. I never expect that some people who are following me would recognize me when they would see me in Ghana. But that is what happened! And that is so amazing. It started at my first night out in Osu, and stopped at my last days in Ghana during Asa Baako in Busua. Through that I met so many lovely people, and it is so amazing that an online platform gives the opportunity to make new friends. I love it!

The main reason for my visit in August/September/October 2017 was a collaboration between Real Peoples Company and my own business. I was part of a Dutch entrepreneurs program, and this program connected me to Paul (the owner of RPC) to write my business plan together. This was so cool that in February we decided to put our collaboration into a different level. I am Miss RPC The Netherlands! Which means that I am now looking for channels to sell our bags, and also to promote the company. But Miss RPC sounds better. This also means that I am going to stop my own company Dreams from Ghana, because RPC en my own company do have the same mission and vision so it would be very confussing for me to both. I am really excited about this, and of course I will keep you updated.

And of course I also travelled a lot. Because of my Instagram stories people even asked me if I might lived in a trotro. I’ve been to Kumasi for some meetings (free advice: TUMI hostel, best place in town), a lot of times in Accra to discuss plans for RPC and meet friends (and don’t forget salsa dancing at Afrikiko). I’ve been to the beach a lot, in Kokrobite, Gomoa Fetteh, Winneba, Busua and more. And I have been to Agona Swedru a lot to visit some new Ghanaian friends (and their German friends). I didn’t visit any waterfall, didn’t see any elephant or didn’t walk in the forest but I can’t say that this time was boring…

After four days of partying at Asa Baako Festival in Busua (Western Region), my airplane was waiting to bring me back to The Netherlands. There was nobody to bring me to the airport, which was a bit strange but things happen. I met so many lovely and beautiful people. I did so many things, travelled a lot, talked a lot, laughed a lot, danced a lot. I didn’t expect my journey would end like this, but some things have to happen. Unfortunately back at home I didn’t feel well at all. After one week laying on the couch I went to the hospital. I thought just for blood checkups and leaving the same day, but I end up being in the hospital for a week. That wasn’t easy at all. In Ghana I was the “independent, blond, white girl who knew where to go and what she wanted”, now I was a weak, dependent, sick girl that could only lay down and watch videos on her phone. Everyone took good care of me, but I really hated the place. Now, exactly one month after leaving the place I finally feel more alive.

So I guess you now know what is going on here. I finally feel good enough to focus on RPC, my study and my blog. And of course I have secret plans to go back soon, so if there is anyone who wants to spend some money: I volunteer! I will keep you updated on Facebook and (mostly!) Instagram. Don’t feel shy to say hi if you ever see me in public.

Love, Jennifer

 

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Sabine
    21 april 2018 at 04:53

    Wat fijn om weer van je te horen! Heel jammer dat het over is tussen Mister en jij. Maar ik geloof er ook helemaal niks van dat je Ghana achter je kunt laten haha <3 Ben benieuwd wat de toekomst brengt!

    • Reply
      Jennifer
      23 april 2018 at 09:08

      <3 Ik ook! Maar dat komt wel goed ;)

    Leave a Reply