LIFESTYLE

Ghanaian life #1: KLM, Winneba en nieuwe vrienden

Iedere week probeer ik een overzicht te delen van wat ik heb meegemaakt. Vandaag lees je onder andere over eindelijk een keer geluk met een vliegtuig, de eerste dagen in Winneba en de nieuwe vrienden die ik heb gemaakt.

From this week going I will try to share my weekly adventures with you. Today you will read about my luck with the airplane, the first days in Winneba and the new friends I already made.

Ghanaian life

Voor het gemak begin ik even op donderdag, de dagen daarvoor leefde ik natuurlijk niet bepaald een Ghanees leven (stress, stress, stress).

Donderdag na mijn tentamen ontwikkelingsvraagstukken moest ik heel snel naar het vliegtuig, want ik weet als geen ander dat een vliegtuig niet wacht. Daar aangekomen was ik veel te vroeg (dat gebeurt ook niet vaak), dus eerst nog even wat drinken. Eenmaal bij de incheckbalie van TAP aangekomen, kreeg ik de beste verrassing ooit. De vlucht van TAP was nu al vertraagd, dus ik zou mijn overstap in Lissabon nooit halen maar gelukkig had TAP daar een prima oplossing voor: zonder extra kosten op de rechtstreekse vlucht van KLM. Helemaal prima!

Na een goede vlucht kwam ik rond 20.00u aan in Accra. Toen begon het lange wachten pas echt natuurlijk, gezien het allemaal niet heel vlot gaat bij de medische check (waarom moest alles ík bewijzen dat ik geen gele koorts heb?), immigration service en de bagageband. Als een van de laatste koffers kwamen mijn koffers dan ook eindelijk tevoorschijn. Buiten stond Mister al op mij te wachten, en na het wisselen van mijn Euro’s naar Cedi’s gingen we met de taxi op weg naar Winneba.

Thursday after my exam I had to go to the airport really fast. There I found out that my airplane had a big delay, and my airplane company but me on a straight flight. Very nice! Around 8.00pm I reached Accra, and then the waiting begun. After the medical check, immigration service and luggage I was finally allowed to meet my boyfriend. Two hours later we reached our house.

Ghanaian life

Het Ghanese leven voelde vrijdag nog een beetje gek voor me. Het voelde alsof ik er niet echt was, maar mee mocht kijken met iemand anders zijn leven. We hebben niet zo heel veel zinnigs gedaan behalve wat dingen gekocht (de ventilator is nu al de beste investering ooit) en ’s middags had Mister nog les op de universiteit dus ik ben meegegaan.

The Ghanaian life didn’t feel very good last Friday. It felt like I was not here and I was watching someone else his life. We didn’t do that much except buying some things and in the afternoon my boyfriend had class.

Ghanaian life

Normaal gesproken woon ik in Ghana altijd bij Misters familie in Bawjiase. De mensen daar op de compound voelen als familie voor me, dus ik wou er heel graag snel heen. Dat is zaterdag dan ook gebeurd. Mister zei dat het sneller was om via Agona Swedru te gaan in plaats van Kasoa, dus dat deden we maar uiteraard was het niet sneller. In Swedru hebben we ongeveer een uur moeten wachten op een trotro naar Bawjiase, en ik had geen zonnebrand op gedaan dus mijn eerste redface is een feit (muggenbulten trouwens ook).

Normally I live with my boyfriend’s family in Bawjiase. I know those people very well and they are like family to me so I wanted to see them soon. Saturday we went there. We had to wait for a long time in Swedru to catch a trotro and I didn’t put sun protection on so now my face and arms are burned.

Ghanaian life

’s Middags zijn we met een vriend van Mister naar het strand geweest. Vorig jaar zijn we daar ook eens geweest, maar het is leuk dat we er nu zo dicht bij wonen.

In the afternoon we went to the beach with one of my boyfriend’s friends. We are now living close to the beach so I think we will spend more time there.

Ghanaian life

Op zondag hebben we gedaan waarvoor een zondag bedoeld is: niks. Alleen heel even naar de markt (waar weinig kraampjes open waren want zondag), een nicht van Mister bezocht en ’s avonds heb ik Mister en twee studiegenoten geholpen met een werkstuk typen (waar ik al niet goed voor ben). Tussendoor heb ik ook nog nieuwe vrienden gemaakt bij de buren. Iedereen vindt het hier reteninteressant dat ik ongeveer vijf woorden Twi spreek, zo ook deze kinderen.

On Sunday we didn’t do a lot. We only went to the market, visited one of my boyfriend’s family members and helped my boyfriend and two of his classmates with typing an essay. I also became friends with the neighbourhood children. The first thing I told then was don’t call me obroni.

 

En nu ik dit schrijf is het zondagavond. Ik kan dit trouwens gewoon vanuit bed schrijven omdat ik mijn laptop mee heb en van een vriend van Mister leen ik zo’n internetstick die je steeds moet opwaarderen. Super oldskool, maar tot nu toe werkt het. Ergens deze week ga ik mijn eigen kopen. Dan hoop ik alleen nog dat iemand het internet op mijn mobiel kan fixen, en dan ben ik een gelukkig mens.

Morgen begint mijn stage bij Trashy Bags. Ik heb werkelijk geen idee wat de bedoeling is, maar ik laat me denk ik maar verrassen en dan zie ik het wel. Eerst de reis naar Accra maar eens overleven. Het wordt een van de eerste keren dat ik überhaupt in mijn eentje in Ghana reis. Ik heb wel een paar keer eerder in mijn eentje een trotro of taxi genomen, maar de reis was nooit lang en ik wist precies waar ik heen moest. Nu is dat laatste voor mij ook nog een verrassing. Maar zonder verrassingen zou het leven wel heel saai zijn toch?

Liefs, Jennifer

I’m writing this on Sunday evening, and I can use Internet because I am borrowing an internetstick from one of my boyfriend’s friends. I will buy my own this week and hopefully someone knows how to fix the internet on my mobile phone and then I will be a happy person.

Tomorrow I will start my internship at Trashy Bags. I am not sure yet what I will do, but I will see. At first I have to survive my trip to Accra. It will be one of the first times I will travel alone in Ghana, and I never travelled this long before. What an adventure!

P.S.: Mijn internet werkte niet echt mee de afgelopen dagen, ik schreef deze blog op zondag en inmiddels ben ik alweer halverwege dag twee van mijn stage.

My Internet network didn’t work the last days, I wrote this post on Sunday and today is the second day of my internship.

 

 

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply
    Sabine
    1 november 2016 at 16:21

    Fijn joh dat je goed bent aangekomen! Lijkt me ook wel weer even wennen hoor! Leuk om Mister weer te zien 😀 Spannend inderdaad in je eentje op stap! Ik vond dat in Colombia de eerste keer ook. Maar went snel en heb je weer leuke nieuwe ervaringen erbij! Veel plezier!

    • Reply
      Jennifer
      3 november 2016 at 14:55

      Ja nu ben ik alweer gewend hoor haha, ik weet waar ik welke trotro moet pakken. Alleen het reizen is zó lang

  • Reply
    Elaintje
    1 november 2016 at 21:38

    Fijn dat het allemaal goed gegaan is. Lijkt me inderdaad heel dubbel met aan de ene kant bekend terrein en aan de andere kant ook juist onwerkelijk. Succes morgen of was dan juist vandaag al je eerste stagebank?

    • Reply
      Jennifer
      3 november 2016 at 14:56

      Mijn eerste stagedag was maandag 🙂

    Leave a Reply