LIFESTYLE

Weer een teken van leven

Hoewel ik twee weken geleden vanaf het vliegveld van Lissabon liet weten dat ik er weer ben, is dat niet helemaal gelukt. Gelukkig kan je vanaf vandaag wel weer regelmatiger artikelen verwachten.

Ghanaian life 7

21 januari was de dag waarop ik Ghana (en Mister) moest gaan verlaten. Overdag voelde het als een normale dag, maar toen het tijdstip dat we naar het vliegveld moesten vertrekken kreeg ik het wel benauwd. Het begon natuurlijk al met het afscheid nemen van mijn lieve buurtkindjes. Die snapten niet waarom ik moest huilen (en ik moet er ook direct mee stoppen), maar ze wisten natuurlijk wel dat mijn tijd er op zat.

Een uur of twee later reden we bij ‘mijn gevreesde rotonde’. Ik kom daar alleen als ik van of naar het vliegveld ga, dus toen gingen de traanbuizen helemaal open. Eenmaal op het vliegveld bleek dat ze de boel weer eens veranderd hadden. Volgens pure Ghanese logica moest iedereen voordat we überhaupt het vliegveld in konden, door een poortje en de koffers door de machine. Mensen die niet gaan vliegen mochten sowieso al niet in het vliegveld komen, dus ons afscheid is altijd buiten. Een knuffel en honderdduizend tranen later gingen we ieder onze eigen weg. Mister terug naar Winneba, ik via Lissabon terug naar Nederland.

Inmiddels al twee weken later kan ik moeilijk geloven dat ik drie maanden in Ghana ben geweest. Ik heb de foto’s en de herinneringen, maar het voelt alsof ik hier gewoon was met Sinterklaas, Kerst, Oud en Nieuw en de sneeuw (nou gelukkig niet). Ik ben direct weer aan het werk gegaan bij mijn twee baantjes, heb het een en ander afgerond voor de minor en begin deze week weer op mijn eigen opleiding. Daarnaast ga ik ook stage lopen bij mijn eigen bedrijf Dreams from Ghana. Daar moet ik nog even ritme voor vinden (voor de rest trouwens ook) maar als ik dat eenmaal heb gevonden kunnen we eindelijk écht iets betekenen voor onze makers in Ghana.

Ik ben dus weer back on track. Met mijn blog ga ik het iets anders doen. Ik ga niet meer werken met een (soort van) blogschema, omdat ik nu al weet dat dat nu niet haalbaar is. Met een blogschema ga ik ook geforceerd schrijven omdat er iets online móét. Ik publiceer vanaf nu dus wanneer ik dat wil. Misschien drie keer per week, misschien soms een paar weken niet. Volg me via Facebook (of schrijf je aan de rechterkant voor een mailtje wanneer er iets nieuws is) om geen post te missen.

Extra veel dank voor iedereen die mijn blog de afgelopen weken bezocht terwijl er weinig tot niks online kwam. De komende weken neem ik jullie natuurlijk nog mee terug naar Ghana voor de laatste weekoverzichten.

Liefs, Jennifer

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Sabine
    5 februari 2017 at 18:24

    Wat fijn dat je weer helemaal in je normale leventje zit! Al is Mister moeten achterlaten natuurlijk niet leuk 🙂 Heel veel succes en plezier met alles de komende tijd!

  • Leave a Reply