GHANA IN THE NETHERLANDS

Afrikaans theater: I am going to Graceland

Follow my blog with Bloglovin

Afgelopen woensdag ben ik in het theater naar The African Mamas & Leoni Jansen geweest. Zij speelden het stuk Graceland, over hoe Paul Simon de Afrikaanse muziek naar het westen bracht. Vandaag lees je of het de moeite waard is hier ook heen te gaan.

160403 Graceland.jpg

Leoni Jansen neemt je mee naar de tijd van de apartheid in Zuid-Afrika. Het verhaal gaat over Paul Simon die tijdens het autorijden elke dag hetzelfde deuntje hoorde en graag wilde weten welke muzikanten dit deuntje hebben gemaakt. Hij komt uit in Zuid-Afrika en speelt daar met verschillende muzikanten. Het resultaat van zijn verblijf in dit land is Graceland, de plaat die hij heeft gemaakt. Verder gaat het verhaal nog dieper in op de tour die hij daarna gaat maken, en hoe de wereld het oppakt dat hij samen met Zuid-Afrikaanse muzikanten werkt (we zitten nog steeds in de apartheid, en zoiets was wel not done).

Om heel eerlijk te zijn ben ik niet op deze voorstelling afgekomen om het verhaal, maar om het feit dat het over (Zuid-)Afrika gaat. Ik vond de kleding die de danseressen aan hadden echt zo verschrikkelijk mooi. Helemaal na de pauze, toen de zwart-wit stoffen plaats maakten voor (precies dezelfde) gekleurde stoffen. Ik heb weer een paar items die ik absoluut aan mijn garderobe zou willen toevoegen!

Naast de kleding was het natuurlijk ook fantastisch om de dames te horen zingen en zien dansen. Ook al komen ze dan niet uit Ghana, sommige dingen zijn in Afrikaanse landen (onder de Sahara) gewoon hetzelfde.

Conclusie: Ik zou zo nog een keer gaan! Ondanks dat ik het verhaal niet eens kende (shame on me) was het absoluut de moeite waard. Overigens grappig om te vertellen: ongeveer 80% van het publiek was 65+.  Verder is het altijd mooi om Afrikaanse dames (en de mannelijke band niet te vergeten) te zien genieten van hun eigen dans en zang. Ook Leoni Jansen deed het ontzettend goed. En extra veel respect voor de danseres die daarvoor haar knie verdraaide en er niet op mocht staan laat staan dansen. Zij deed mee in haar rolstoel. En dat was totaal niet storend. Af en toe werd ze naar voren gereden voor een solo, en het leek of dat er gewoon bij hoorde.

En, ben jij nu van plan om hierheen te gaan? Veel plezier!

Liefs, Jennifer

P.S.: Als de gitarist ooit op solotournee gaat, koop ik alle kaarten.

Wil je geen update meer missen? Volg me op Facebook, Instagram en Bloglovin’

 

 

 

 

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Sabine
    4 april 2016 at 13:15

    Lijkt me heel gaaf! Houd sowieso van dit soort dingen. Hier ben ik nog nooit naar theater geweest, Jimmy ook niet volgens mij. Moet ik echt eens doen…

  • Leave a Reply